چنين نيست كه در اختيار أحد امرين خروج از خلاف متحقق شود و در ديگرى چنين نبوده باشد ، بلكه اختيار هر يك كه بوده باشد چنانچه مطابق با فرمودهء جماعتى از أجله أصحاب هست مخالف با فرمودهء جماعت ديگر است ، لكن دور نيست كه حكم شود به أولويت اقتصار به السلام عليكم از اقتصار به صيغهء ديگر ، نظر به اين كه كلام مرحوم سيد مرتضى و دو شريك آن مرحوم در حكم به وجوب صيغهء السلام عليكم ، و ندب صيغهء ديگر به عنوان اطلاق أظهر است از حكم به وجوب السلام علينا و استحباب السلام عليكم كه مدلول عليه به كلام مرحوم شيخ مفيد و غيره است . توضيح مرام مقتضى آن است كه گفته شود : دور نيست مراد جماعتى از أعاظم مذكوره كه فرموده‌اند انصراف از نماز به صيغهء السلام علينا متحقق مىشود و صيغهء السلام عليكم مستحب است ، در صورت اتيان به صيغهء السلام علينا بوده باشد مقدم بر السلام عليكم . بنابراين هرگاه اقتصار به السلام عليكم نمايد خروج از نماز به آن خواهد شد و اين واجب خواهد بود ، پس اخلال به واجب ننموده خواهد بود ، به خلاف سيد مرتضى و غيره كه كلام ايشان در تعين صيغهء السلام عليكم و عدم جواز عدول از آن ، اگر چه در صورت اتيان به صيغهء السلام علينا بوده باشد أظهر است ، لكن انصاف اين است اين مطلب بالاضافه به كلام مقنعه و مبسوط و خلاف خوب است ، اما نسبت به كلام جامع چنين نيست . و عبارت آن مرحوم در اين مقام اين است : و التسليم الواجب الذي يخرج به من الصلاة السلام علينا و على عباد اللَّه الصالحين « 1 » . چه دلالت اين كلام بر حصر واجب و مخرج در اين صيغه محل تأمل نيست ، مگر اين كه گفته شود اين

--> « 1 » جامع ابن سعيد ص 84 .